O traktowaniu siebie.

Nawet wielcy Mistrzowie dalekiego wschodu mówią, że to kłamstwo. Gdzieś po drodze ktoś wpoił nam, że możemy wszystkim dookoła pomóc... oprócz siebie.

I zakodowaliśmy w sobie tą dziwną zasadę, przełożyliśmy ją na naszą rzeczywistość i traktujemy ją jako jedne z praw wszechświata. Cóż...

Może właśnie o to chodzi aby zamknąć nas w bąblu zasad, które mają nas ograniczyć, zabrać nam boską cząstkę i świadomość źródła.

Ludzie są jak lustra, odbijają emocje i zasady innych, przyjmując je jako własne. A może to też kłamstwo ? Może mamy tak zniekształcony obraz rzeczywistości, ze nie rozpoznajemy już co jest czystą prawdą, a co warstwą złudzeń i zniekształceń.

Człowiek jest źródłem wszystkiego co go otacza. Nie można na to patrzeć krótkowzrocznie w perspektywie jednej godziny, roku.. życia. Wszystko co nas spotyka jest zaaranżowane przez nas samych. Jesteśmy częścią jednej świadomości, która myśli, że jest samotna.

Boli mnie kiedy widzę cierpienie na świecie, ale wiem, że wszyscy ludzie przyłożyli się do tego równą miarą.

Jak bardzo dalecy jesteśmy od źródła? Jak bardzo pogubiliśmy się we własnych myślach ? Jak bardzo egoizm zasłonił nam obraz świata ?

Wszechświat zawsze daje szanse, zawsze słucha, zawsze czeka na Ciebie. Czeka kiedy skręcisz, kiedy zmysł obudzi kakakonię eksplozji zrozumienia w Twoim umyśle.

Pamiętaj...

Ty jesteś źródłem i kształtujesz się całkowicie od początku do końca.